Ogłoszenia Duszpasterskie

Parafia M.B. Fatimskiej w Nisku

4 października 2026 r. – XXVII Niedziela Zwykła

  1. Rozpoczął się październik – miesiąc poświęcony modlitwie różańcowej. Zachęcamy wszystkich parafian, a szczególnie młodzież i dzieci do wspólnego odmawiania Różańca w kościele parafialnym o godz. 6.10 i 17.30 oraz w kościele filialnym o 16.00. Modlitwie Różańcowej o 17.30 przewodniczy kapłan, a współprowadzi w najbliższym tygodniu Róża św. Anny.
  2. W poniedziałek (we wspomnienie św. Faustyny Kowalskiej) o godzinie 18.00 zostanie odprawiona Msza święta w intencjach należących do Kół Koronkowych i ich rodzin.
  3. Nabożeństwo ku czci Matki Bożej Nieustającej Pomocy w środę w kościele filialnym połączone z Różańcem o 16.00, a w kościele parafialnym o 17.50. Msza święta w intencji próśb i podziękowań do Matki Bożej bezpośrednio po Nabożeństwie do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Podczas Mszy świętej o 18.00 odbywają się tzw. „Katechezy środowe dla dorosłych”. Prosimy parafian o liczny udziału w katechezach, aby wspólnie uczyć się jak owocnie przeżywać Eucharystię.
  4. Katecheza parafialna przed bierzmowaniem dla uczniów klas VI odbędzie się we wtorek – najpierw uczestnictwo we Mszy świętej o 18.00, a następnie spotkanie.
  5. W piątek przypada liturgiczne wspomnienie bł. Wincentego Kadłubka – patrona diecezji sandomierskiej. Ksiądz Biskup zaprasza diecezjan na uroczystości odpustowe. Początek uroczystości o godz. 11.00 w kościele seminaryjnym pw. św. Michała Archanioła, a następnie o godz. 11.30 w bazylice katedralnej Msza św. pod przewodnictwem Biskupa Ordynariusza Krzysztofa Nitkiewicza.
  6. W piątek w naszym kościele parafialnym Adoracja Najświętszego Sakramentu rozpoczynająca się Koronką do Bożego Miłosierdzia od 15.00 do 17.00.
  7. Zbiórka ministrantów i kandydatów do Liturgicznej Służby Ołtarza w piątek po Mszy świętej o 18.00.
  8. Najbliższa niedziela jest Dniem Papieskim. Przy wyjściu z kościołów odbędzie się zbiórka do puszek na Fundację „Dzieło Nowego Tysiąclecia”.
  9. Składamy podziękowanie rodzinom z ul. Tysiąclecia 22, klatka 9 i 10 za wczorajsze sprzątanie kościoła i ofiary na środki czystości. W najbliższym tygodniu o czystość naszego kościoła zadbają rodziny z bloku przy ul. Tysiąclecia 22 klatka 11 oraz z domów jednorodzinnych przy ul. Tysiąclecia. Sprzątanie kościoła w sobotę o 7.00.
  10. Zachęcamy wszystkie dzieci do udziału w konkursie na wykonanie ekologicznego różańca. Wykonane własnoręcznie i podpisane na dołączonej karteczce różańce, należy przynieść do kościoła najpóźniej do 18 października. Więcej szczegółów na plakacie przed kościołem.

Katecheza, 4 października 2026 r.

Zauważyć człowieka obok siebie – miłosierdzie w codzienności.

W Ewangelii według św. Łukasza Pan Jezus opowiada przypowieść o człowieku, który został napadnięty przez zbójców. Pobity i ograbiony leżał przy drodze. Przechodził tamtędy kapłan, zobaczył go, ale poszedł dalej. Podobnie zachował się lewita. Dopiero Samarytanin, „gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko” (por. Łk 10,30–33). Zatrzymał się, opatrzył jego rany i zatroszczył się o niego. Wszyscy trzej zobaczyli tego samego człowieka. Tylko jeden jednak naprawdę dostrzegł jego cierpienie.

Żyjemy coraz szybciej. Mamy wiele obowiązków, własnych problemów i planów. Często gdzieś się spieszymy i myślimy o tym, co jeszcze musimy zrobić. W takim pośpiechu łatwo przestać zauważać ludzi. Możemy codziennie spotykać tę samą osobę i nigdy nie zapytać, jak się czuje. Możemy mieszkać obok starszego człowieka i nie wiedzieć, że jest samotny. Możemy pracować z kimś, kto przeżywa trudny czas, ale ponieważ się uśmiecha, zakładamy, że wszystko jest w porządku. Tymczasem każdy uczynek miłosierdzia zaczyna się od zauważenia człowieka i jego potrzeby. Trudno odwiedzić chorego, jeżeli nie dostrzeżemy jego samotności. Trudno pocieszyć strapionego, jeżeli nie zauważymy jego smutku. Trudno pomóc potrzebującemu, jeśli przejdziemy obok niego obojętnie.

Kiedy słyszymy słowo „potrzebujący”, często myślimy o człowieku głodnym, bezdomnym albo ciężko chorym. Są jednak potrzeby, których nie widać na pierwszy rzut oka. Można mieć dom, pracę i wszystko, czego potrzeba do życia, a jednocześnie być bardzo samotnym. Można się uśmiechać, a w sercu przeżywać smutek. Można znajdować się wśród wielu ludzi, a mimo to czuć, że nikt naprawdę się nami nie interesuje. Dlatego czasami początkiem uczynku miłosierdzia będzie zwykłe pytanie: „Jak się czujesz?”, „Czy wszystko w porządku?”, „Czy mogę ci w czymś pomóc?”

W przypowieści Jezusa ważne jest nie tylko to, że Samarytanin zobaczył rannego. On przede wszystkim zatrzymał się. Zatrzymanie się przy drugim człowieku zawsze coś kosztuje. Trzeba poświęcić czas, czasami zmienić swoje plany albo zrezygnować z własnej wygody. Samarytanin nie poprzestał jednak na współczuciu. Opatrzył rany człowieka, zawiózł go w bezpieczne miejsce i zatroszczył się o niego. Miłosierdzie przeszło od zauważenia człowieka do konkretnego czynu. Tak właśnie postępował Pan Jezus. W tłumie potrafił dostrzec pojedynczego człowieka. Zauważył Zacheusza siedzącego na drzewie. Zatrzymał się przy niewidomym Bartymeuszu. Dostrzegał chorych, samotnych i odrzuconych. Jezus nie patrzył jedynie na tłum. Widział konkretnego człowieka i jego potrzebę. Być może obok nas nie leży człowiek pobity przez zbójców. Są jednak ludzie, których każdego dnia mijamy. Może jest to starszy sąsiad. Może ktoś z rodziny, kto ostatnio stał się milczący. Może człowiek w pracy, który przeżywa trudny czas. Nie zawsze będziemy mogli rozwiązać jego problemy. Możemy jednak zrobić coś bardzo ważnego – zauważyć go i dać mu odczuć, że nie jest sam. Uczynki miłosierdzia nie zawsze zaczynają się od wielkich czynów. Często ich początkiem jest spojrzenie, pytanie, rozmowa i chwila poświęconego czasu.